معرفی
مجتبی بزرگ علوی از نثرنویسان برجسته ادبیات فارسی سده
بیستم میلادی و مشهورترین نویسنده چپگرای ایران است.نخستین کار ادبی را
با ترجمه قطعهای از آثار شیلر تحت عنوان «دوشیزه اورلئان» آغاز کرد.او در
سال ۱۹۳۱ کار در هنرستان را آغاز کرد و در همین دوران به گروهی از
روشنفکران سوسیالیست به رهبری تقی ارانی پیوست.سرانجام او در سال ۱۹۳۷به
همراه ۵۲ تن دیگر بازداشت شد و به زندان افتاد. هنگام تحمل حبس او کتاب
«پنجاه و سه نفر» را نگاشت که درباره اعضای گروه سوسیالیست و تحمل سختیهای
آنان در زندان بود. او همچنین مجموعهای از داستانهای کوتاه با نام
«ورقپارههای زندان» را در این مدت نوشت. پس از جنگ جهانی دوم، علوی به
کمونیسم اتحاد شوروی گرایش پیدا کرد و از یکی از جمهوریهای این کشور،
ازبکستان دیدار نمود و کتابی با عنوان «ازبکها» را به رشته تحریر درآورد.
او همچنین یکی از بنیانگذاران حزب ت
وده ایران بود

+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۰/۰۹/۰۱ ساعت 19:8 توسط مریم
|
ما 6 نفر از اکیپ بچه های ای تی داشگاه پیام نور بهشریم که اومدیم تو وبلاگ بترکونیم اگه ادم باحالی هستی حتما همیشه به ما سر بزن چون ما اینجا یه عالمه بمب داریم هر نوبت یکیشو واسطون می ترکونیم پس یه جا ایست نکنین و ما را تا اخرش همراهی کنین هووووووووووووو به افتخار خودمونو خودتون هوووووووورااااااااااااااااااااااااا